‘Fantastisch om spelers te helpen weer beter te worden en ze fitter te maken’

‘Zelf voetballen is het allerleukste dat er is. Maar dat houdt op een bepaald moment op. Ik ben blij dat ik na mijn actieve voetballoopbaan in deze wereld actief ben kunnen blijven. Deze functie past bij mij. Als jeugdspeler leek me fysiotherapie al een heel mooi vak. De combinatie van alles coördineren op de werkvloer, spelers onderzoeken en behandelen en vervolgens de revalidatietraining geven maakt het een veelzijdige en uitdagende baan.

Zelf profvoetballer geweest

Het is fantastisch om spelers te helpen weer beter te worden en ze fitter te maken. Ik denk wel dat het een voordeel is dat ik zelf profvoetballer ben geweest. Dat maakt het allemaal heel herkenbaar. Ik heb jarenlang in die kleedkamer gezeten, weet hoe dingen werken en hoe klachten ontstaan. Een speler zelf kan een klacht nog weleens verkeerd inschatten, dat hij denkt van ach, volgende week sta ik weer op het veld. Dankzij onze ervaring kunnen we preventief handelen en het verwachtingspatroon bijstellen.

Garrincha, Ronaldo

De ene speler heeft vaker klachten dan de andere. Sommigen hebben nooit wat. Dat is grotendeels genetisch bepaald. Maar een speler kan bijvoorbeeld een scheefstand van zijn wervelkolom hebben maar daar nooit last van hebben. Dan moet je daar niet aan gaan tornen. Vroeger had je een legendarische Braziliaanse voetballer, Garrincha, die had een aangeboren afwijking aan zijn heup en zijn benen waren niet even lang. Maar hij speelde wel de sterren van de hemel.

Het ligt er natuurlijk ook aan hoe fit je bent. Het is én én. Neem Christiano Ronaldo, die zit fysiek perfect in elkaar en steekt naast de groepstraining ook nog eens enorm veel energie in extra fysieke training. Hij speelt elke wedstrijd, zijn belastbaarheid is gigantisch.

Mentale begeleiding

Met collega-fysiotherapeut Emiel Bolsscher, huisarts Jan Rauws en clubarts Johan Raymakers vormen we de medische staf. Looptrainer Richard van Beek ondersteunt ons als het druk is. We werken ontzettend fijn samen en hebben een  heel goed contact met de technische staf. Daarnaast maken we gebruik van specialisten, zoals oud-collega Jos van Putten die als manueel therapeut eenmaal per week op de club is, en Voetencentrum Wender in Hengelo, voor specifieke voetklachten.

We richten ons zowel op het individuele proces van spelers als op het groepsproces. Beide processen hebben we in kaart. We zitten er continu bovenop en krijgen enorm veel informatie binnen. Maar het gaat uiteindelijk om de interpretatie. Dat doen we daarom altijd samen. Ook andere facetten halen we er bij. Hoe zit iemand in zijn vel, karakter, gedrag, thuissituatie, voeding, het kan allemaal meespelen. Soms kan het nodig zijn dat je een speler moet corrigeren. Het zijn veelal jonge jongens. Ze staan plotseling in de schijnwerpers, er wordt tegen hen opgekeken. Dat iemand wel eens naast zijn schoenen gaat lopen of uit balans raakt, is dus niet zo gek. Ook mentale begeleiding hoort bij het proces.

Kunstgras ideaal

Vroeger was ik anti-kunstgras, ook nadat ik m’n kruisband had afgescheurd. Maar nu kijk ik er anders tegenaan. We hebben in Nederland geen groundsmen zoals bij Engelse clubs die dag en nacht in de weer zijn om van de grasmat een biljartlaken te maken. Ons klimaat werkt ook niet mee. Bovendien is het kunstgras stukken beter geworden. Het grote voordeel is dat je altijd op hetzelfde veld van dezelfde kwaliteit speelt. Een natuurgrasveld is de ene dag droog en hard, de andere dag nat en zacht. Die wisseling is het grootste probleem. Daardoor is de belasting voor de spelers telkens anders. Als je op een zacht veld speelt waar je in weg zakt of op wegglijdt, wordt de hele bewegingsketen extra belast om te stabiliseren. Door die wisseling zijn de risico’s van overbelasting veel groter. Wij trainen elke dag onder dezelfde omstandigheden, dat is een enorm voordeel. Kunstgras van de kwaliteit die wij hier hebben, is ideaal. Steeds meer spelers willen ook niet anders meer.’