‘Die ontlading na een beslissend doelpunt vlak voor tijd, geweldig vind ik dat’

Ruud Bossink (18) is vorig jaar na het VWO aan het Canisius in Groningen economie gaan studeren. Zijn propedeuse heeft hij met glans gehaald. Hij woont in een studentenwoning en heeft het in het hoge noorden enorm naar zijn zin. ‘In Groningen is natuurlijk ook wat meer te doen dan hier.’ Naast zijn studie verdient hij wat bij op een studiebegeleidingsinstituut in Emmen, waar hij één middag in de week middelbare scholieren begeleidt. Ook dat doet hij met veel plezier. Elk weekend komt hij naar huis, in Tubbergen. Hij speelt als verdediger in de A2 van TVC en mist geen thuiswedstrijd van Heracles. In het seizoen 2004/2005 nam zijn vader hem voor het eerst mee, tegen TOP Oss was dat. In 2007 ontving hij zijn eerste seizoenskaart. Jaar in jaar uit gingen ze met zijn vieren: Ruud, een vriend van hem en hun vaders.

Fanatiek, positief

‘Ik ben wel fanatiek tijdens de wedstrijd, ik zing mee, ga tekeer.’ Na de wedstrijd wordt er op de terugweg in de auto soms stevig geanalyseerd. ‘Vooral die vaders zijn kritisch. Ik probeer het meestal nog wel van de positieve kant te benaderen. Maar de afgelopen twee jaar was het wel afzien.’ Hij houdt van de sfeer bij Heracles. ‘Dat familiaire gevoel, je kent de mensen om je heen op de tribune… Het is ook geen club die hoog van de toren blaast, ze zijn nuchter en realistisch, dat spreekt me aan.’ Voor hem hoeft Heracles dan ook niet per se Europa in, ‘al zou het best leuk zijn als dat af en toe eens zou gebeuren’.

Ontlading

Gevraagd naar de hoogtepunten die hem het meest zijn bijgebleven de afgelopen jaren, moet hij even nadenken. ‘Natuurlijk was de bekerfinale in 2012 in De Kuip een fantastische belevenis, daar zijn we ook naartoe geweest. Maar waar ik vooral van geniet en wat me het meest bijblijft, dat is de enorme ontlading na een beslissende goal vlak voor tijd. Zoals die van Avdic tegen Vitesse thuis, en die van Birger Maertens jaren geleden tegen Groningen, waardoor we met 4-3 wonnen. Geweldige momenten vind ik dat.’

‘Ik gok op de 12^e plaats’

Bij TVC kent hij meer jongens die Heracles-supporter zijn, maar hij moet wel constateren dat ze een minderheid vormen. ‘Dat is van oudsher zo gegroeid. Hun ouders gingen naar Twente, dus zij gingen op zeker moment mee daarnaartoe. Op de club zitten we elkaar wel eens te jennen, maar ik denk dat wij dit seizoen meer te genieten krijgen dan zij… Ik verwacht in elk geval dat het niet weer zo’n moeizaam seizoen wordt. We hebben een vrij jonge selectie, maar wel een goeie mix, ik gok op de 12^e plaats.’

‘Ik moet het van mijn inzet hebben’

Voor het eerst gaan ze dit seizoen niet met zijn vieren. De vaders zijn afgehaakt. Bossink senior: ‘Ik ben heus geen successupporter, maar ik kreeg er vorig seizoen steeds minder plezier in, zo slecht was het. Ik heb bijna geen mooie wedstrijden gezien, en dat was in de tweede helft van het seizoen daarvoor ook al zo. Dus dit jaar sla ik maar eens over, al zal ik best wel naar enkele wedstrijden gaan hoor. De liefde is niet over en ik sluit niet uit dat ik volgend jaar dan weer een seizoenskaart neem.’ Ruuds vader heeft ook bij TVC gevoetbald, bijna 30 jaar langs zelfs, waarvan nog een korte periode in het eerste. Ruud verwacht niet dat hij het eerste gaat halen, maar die ambitie koestert hij ook niet. ‘Ik weet van mezelf dat ik een beperkte voetballer ben. Van mijn techniek moet ik het niet hebben, ik moet het vooral van inzet hebben. Ik hou ook vooral van spelers die vechtlust tonen en er vol voor gaan, zoals Mike te Wierik.’