Bestuurslid Enter Vooruit, verdediger in het 35+ zevental
Eric Tijhof, geboren en getogen Entenaar, werd in 1982, op zijn zevende, lid van voetbalvereniging Enter Vooruit. Natuurlijk stond hij ook bij het eerste langs de lijn op zaterdagmiddag. Midden jaren 80 speelde er een geweldige spits, die aan de lopende band scoorde en een belangrijk aandeel had in twee opeenvolgende kampioenschappen: Folkert Velten.
Dat ontging ook Heracles niet en zo maakte Velten in 1988 de overstap naar het betaalde voetbal. In Almelo ging Velten onverstoorbaar verder met scoren en groeide hij uit tot een fenomeen in het Nederlandse voetbal. Elke vrijdagavond als Heracles thuis speelde, toog Eric samen met vrienden op de fiets naar Almelo om zijn idool aan het werk te zien. ‘We gingen met een groep van wel twintig jongens. We stonden op een aftandse tribune met gammele houten banken, planken waren het. Maar je hoefde maar één gulden entree te betalen.’ Zo ging het jaar in jaar uit, tot ‘het fenomeen uit Enter’ door een zware blessure eind jaren 90 een punt achter zijn loopbaan moest zetten. Daarmee kwam voor Eric en zijn vrienden ook een eind aan het ritueel van de fietstochten van Enter naar Almelo. Eén keer gingen ze nog, voor de afscheidswedstrijd van Velten in 1999, in het toen nieuwe Polman Stadion.
Toen Heracles in 2005 kampioen werd van de Gouden Gids Divisie en promoveerde naar de Eredivisie, pakte Eric de draad weer op. Tegenwoordig neemt hij zijn twee oudste zoontjes vaak mee. Maar 100% Heraclieden zijn deze nog niet. ‘Veruit de meesten hier bij Enter Vooruit zijn Twente-fans. De kinderen worden al van jongs af aan geïndoctrineerd en ze steken mekaar ook aan.’
Sinds zo’n anderhalf jaar voetbalt Eric ook zelf weer, nadat hij er vijf jaar uit was geweest. ‘Ik had last van mijn knieën. Toen ik met het vijfde kampioen was geworden, dacht ik, laat ik op mijn hoogtepunt stoppen.’
Toen de KNVB het 7 tegen 7 voetbal voor senioren introduceerde, pakte ook Enter Vooruit dit op. Een paar bekenden vroegen Eric om er ook bij te komen. ‘Een prachtig initiatief, waardoor de wat oudere voetballers kunnen blijven spelen en in beweging blijven. Het is minder fysiek, je speelt op een half veld, je mag geen slidings maken, geen schouderduw en je speelt tegen gelijkwaardige teams met mensen van dezelfde leeftijd. Als je bijvoorbeeld bij het achtste speelt, dan kan het gebeuren dat je tegen een elftal komt te staan met enkele jonge, rappe gastjes. Als er zo’n ventje in felgekleurde schoenen langs je heen vliegt, dan ren je er de eerste keren nog achteraan, maar na de derde keer denk je van, nou ga jij maar lekker. Bij de 35+ competitie is het gewoon leuk voetballen, je kunt als verdediger ook makkelijker eens mee naar voren gaan. We spelen eens keer in de drie weken op vrijdagavond en werken dan drie potjes van 20 minuten af. Steeds meer clubs pakken het 7 tegen 7 voetbal op. Er is bij ons nu ook een 45+ team opgericht.’
Sinds kort is Eric ook bestuurslid, met in zijn portefeuille pr en activiteiten. Dat takenpakket is hem niet vreemd. In het dagelijks leven is hij bij een internationaal bedrijf voor bakkerijbenodigdheden actief in de sales en marketing en in het opzetten en begeleden van reclamecampagnes voor bakkerijen.
Afgelopen zomer was hij druk met de viering van het 75-jarig bestaan van de club. ‘De vereniging heeft een enorm belangrijke sociale functie binnen de gemeenschap. Enter telt zo’n 6,5 duizend inwoners, wij hebben 750 leden, dus dat is zo’n beetje één 1 op de acht. We hebben ook niet te klagen over gebrek aan vrijwilligers. Van die 750 leden doen er zo’n 450 vrijwilligerswerk.’
Van de vroegere rivaliteit met de andere voetbalclub in Enter, zondagclub SV Enter, is nauwelijks meer sprake. ‘In het verleden was het de katholieken tegen de protestanten. Maar dat leeft alleen nog bij de oudere generatie. Tegenwoordig hebben we een hele goeie relatie met elkaar. We zijn allebei hele gezonde clubs en we doen ook al veel samen. Vorig seizoen hebben we bijvoorbeeld met een gezamenlijk jeugdteam deelgenomen aan de Beltona Competitie voor talenten. Het loopt steeds meer door elkaar, ik denk dat we in de toekomst nog meer samen zullen werken.’
Afgelopen seizoen werd Enter Vooruit kampioen van de Tweede Klasse en promoveerde het naar de Eerste Klasse. In het team speelt sinds enkele seizoenen ook weer een Velten mee: Wout Velten, de zoon van, linkerspits. Zijn andere zoon, Nick, zit ook bij de selecite.
Folkert Velten zelf is trainer bij een Blauw Wit in Holten. Lag het niet voor de hand dat hij trainer van Enter Vooruit was geworden?
Eric: ‘Eigenlijk is het wel jammer dat hij niet wat meer doet bij de club, maar trainer zie ik hem hier niet worden. Dat heeft niet met hem te maken, ik denk gewoon dat Enter Vooruit het beste een trainer van buiten Enter kan hebben. Anders wordt zo iemand continu aangesproken op wat hij als trainer moet doen, dat lijkt me niet goed.’
Toch is de beroemdste speler ooit van Enter Vooruit nog wel officieel aan de club verbonden. Sinds enkele jaren wordt de Speler van het Jaar uitgeroepen. Folkert Velten komt de bijbehorende beker altijd persoonlijk overhandigen: de Folkert Velten bokaal.