‘Ieder jongetje droomt er toch van om profvoetballer te worden…’

Marco ter Weel, op zijn dertiende talent in de C-Jeugd van Heracles, sinds zijn zestiende eerste-elftalspeler van Enter Vooruit.

Hoewel Marco ter Weel nog maar 26 jaar is, behoort hij tot de routiniers in het eerste van Enter Vooruit. Op zijn zestiende maakte hij al de overstap van de A-Jeugd naar de hoofdmacht, waarin hij snel een basisplaats veroverde. Hij is nu dus bezig aan zijn elfde seizoen, of eigenlijk zijn tiende, want hij is er een paar jaar geleden meer dan een seizoen lang uit geweest vanwege een zware blessure. Hij heeft inmiddels meer dan 250 officiële optredens op zijn naam staan.

C-Jeugd Heracles

Al vroeg gold Marco als een talent. Op zijn dertiende werd hij geselecteerd voor jeugdwedstrijden van de KNVB en werd hij door Heracles bij Enter Vooruit weggeplukt om bij de C-Jeugd te gaan spelen. Dat gebeurde in 2002, toen de club nog een eigen jeugdopleiding had. ‘Folkert Velten was er trainer, ik reed vaak met hem mee. Maar aan dat avontuur kwam na een jaar al een eind, toen Heracles zijn jeugdopleiding samenvoegde met die van FC Twente. Van de drie C-teams die de clubs samen hadden, bleven er twee over. ‘Van de achttien spelers in de C bij Heracles gingen er uiteindelijk maar drie door.’ Marco moest afscheid van Heracles nemen en keerde terug naar Enter Vooruit. Een teleurstelling was het zeker. ‘Ik had al wel iets opgevangen van de fusie, maar toen ze het mij vertelden, kwam het best hard aan. Ieder jongetje droomt er toch van om profvoetballer te worden…’

‘Leerde voor mezelf op te komen’

Toch kijkt hij met veel voldoening terug. ‘Het was een heel waardevol jaar, waarin ik veel heb geleerd, bijvoorbeeld om zelfstandig te zijn. Ik werd in het diepe gegooid, de meeste jongens speelden er al wat langer, ik moest me bewijzen. Ik stelde me altijd nogal bescheiden op, maar toen leerde ik om voor mezelf op te komen, dat moest ook wel, anders ging je kopje onder.’ Ook voetbaltechnisch stak hij het nodige op. ‘Er werd veel aandacht aan je looptechniek besteed en hoe je moet afzetten, niet eerst een stap terugdoen maar naar voren gaan. Je handelingssnelheid gaat daardoor omhoog, wat beslissend kan zijn. Dat nam ik allemaal mee, hoewel het voor een deel ook weer slijt, bij een amateurclub wordt op dat soort dingen nu eenmaal veel minder gelet.’ De teleurstelling duurde niet lang en al snel vond Marco het plezier in het voetbal terug bij Enter Vooruit. Na een half jaartje in de B volgde de A en op zijn zestiende het eerste elftal.

Kruisband aan flarden

Een paar jaar geleden lag Marco er bijna anderhalf seizoen uit doordat hij zijn kruisband had gescheurd. ‘Een hele moeilijke periode. Niet iedereen herstelt ervan. Je weet niet hoe je terugkomt, je moet ook maar zien of je je oude niveau weer haalt.’ Na negen maanden revalideren, waarin hij elk week twee keer bij de fysiotherapeut zat, leek zijn terugkeer aanstaande. Maar amper weer op het veld kreeg hij een terugval. Er volgde een kijkoperatie in de knie waarbij wat van zijn meniscus werd verwijderd. Uiteindelijk maakte hij na bijna anderhalf seizoen zijn rentree. Hij slaagde erin zijn niveau weer te pakken te krijgen en ondervindt er geen last meer van.

Voetballend vermogen

Afgelopen seizoen wist Enter Vooruit onder trainer Anton Wennemers promotie naar de Eerste Klasse te bewerkstelligen. ‘We zaten er al een paar jaar tegenaan, eindelijk lukte het. Halverwege het seizoen stonden we nog op twaalf punten van de koploper, maar op het eind zaten we er met maar twee punten te kort vlak onder. We lieten het vooral tegen ploegen in de onderste regionen liggen, misschien doordat we het te makkelijk opvatten. Tegen de betere ploegen deden we het juist heel goed. We zijn een jong team dat het vooral van het voetbal moet hebben, daarom verwacht ik dat we het in de Eerste Klasse kunnen redden, daar draait het toch wat meer om het voetbal dan om het fysieke aspect.’ Zelf is Marco ook een speler die het van zijn voetballende kwaliteiten moet hebben, hij beschikt over een gave techniek, een goeie trap en spelinzicht.

Halve finale in de beker tegen AZ (tussenkop)

Sinds hij op zijn dertiende een jaar in de C-Jeugd van Heracles heeft gespeeld, koestert Marco een sterke band met de club. ‘We hadden toen allemaal een seizoenkaart, elke thuiswedstrijd zaten we met de spelers op de tribune.’ Daarna is hij blijven komen. Niet toevallig waren juist technische spelers als Thijs Sluijter en Roel Buikema destijds zijn favorieten. Dit seizoen heeft hij samen met kameraden en vrienden van Enter Vooruit een seizoenkaart voor de wedstrijden op vrijdagavond en zondagmiddag. Op zaterdagavonden is het voor hen lastig, omdat ze, nu Enter Vooruit in de Eerste Klasse speelt, veel moeten reizen en vaak pas in het begin van de avond terug zijn.

Marco, in het dagelijks leven werkzaam als civiel-technicus op een adviesbureau, beleefde als Heracles-supporter een van zijn meest gedenkwaardige hoogtepunten op donderdagavond 22 maart 2012, toen Heracles in de halve finale van de beker van AZ won. ‘We waren erbij met een aantal jongens van Enter Vooruit en Hulzense Boys. Fantastisch, een superwedstrijd. We hadden geen stem meer over na de wedstrijd. Alleen, in de bus terug kreeg ik te horen wanneer de finale was, toen drong tot me door dat ik daar niet bij kon zijn omdat we net die week een korte vakantie hadden geboekt met het gezin. Toen werd het voor mij toch wel een wat zure terugweg.’