‘Kleinschalige is kracht van de club’

Annika Klein, supporter

Op haar twintigste kwam Annika Klein naar Almelo. De liefde bracht haar hiernaartoe. Die is inmiddels al lang voorbij, maar een andere liefde werd hier wel geboren en houdt al zo’n vijftien jaar stand: die voor Heracles.

‘Ik bezocht al geregeld voetbalwedstrijden, als ‘chauffeur’ ging ik mee met Gerhard Wermink. Hij deed scoutingwerk, onder meer voor Zwolle. Dus ik had al wel iets met voetbal. Mijn liefde voor Heracles ontstond toen collega’s van mijn werk mij meenamen naar een wedstrijd. Ik was meteen verknocht en sloeg geen wedstrijd meer over. Ook ging ik veel naar uitwedstrijden.’
Haar eerste uitwedstrijd kan Annika zich nog goed herinneren. Het was die bij Heerenveen, in het eerste seizoen na de promotie naar de eredivisie. ‘We wonnen dankzij een doelpunt van Quansah. Ik stond zo te klappen en te juichen dat de steen in mijn ring eruit vloog. Die ring was een erfstuk van mijn vader, ik heb nog altijd het idee dat die steen daar ergens in het Abe Lenstra Stadion ligt…’

Verzamelplek Rembrandthal

Ze raakte bevriend met andere supporters, kwam met ze samen voor de thuiswedstrijden in het café bij de Rembrandthal, destijds een bekende verzamelplek. ‘Er gingen bloemengieters met bier rond, het was wel lachen daar, al drink ik zelf geen druppel voor een wedstrijd.’
De gezelligheid is sowieso iets dat haar als supporter aanspreekt. ‘Die saamhorigheid, samen de spanning beleven, samen een doel voor ogen hebben, dat vind ik fantastisch.’ Zelf kan ze tijdens een wedstrijd ook uit haar dak gaan. ‘Ik sta niet voortdurend te schreeuwen en te zingen, maar ben ook niet stil tijdens de wedstrijd. Ik wil het spel volgen, zien of dingen kloppen, en ook genieten, daarvoor zit ik er.’

Familiaire club

Ook is Annika een paar jaar gastvrouw geweest. ‘Mensen ontvangen, een praatje maken, een beetje dollen over wat het gaat worden, dat vond ik heel leuk. Ik ben dat gaan doen omdat ik op die manier een steentje bij wilde dragen aan de club. En als ik iets doe, wil ik het goed doen en ga ik er voor de volle 100% voor, dat is met alles zo wat ik doe.’
‘Ik heb toen ook gemerkt dat Heracles een hele familiaire club is. Ik hoop dat dat zo blijft, ondanks de professionalisering en schaalvergroting. Dat kleinschalige karakter, het gemak waarmee je mensen kunt benaderen, dat is een kracht van de club. Ik heb wel eens mensen die alleen maar hoog opgaven van Twente, overgehaald om eens naar een wedstrijd bij ons te komen. Achteraf bleek dat ze het dan toch wel ontzettend leuk hadden gevonden. Ik denk dat veel mensen in omliggende plaatsen een wat negatief beeld hebben van Heracles en Almelo, wat volkomen onterecht is.’

Europees voetbal

Veel supporters dromen ervan dat Heracles ooit eens Europees voetbal haalt, maar dat houdt Annika niet zo bezig. ‘Mensen zijn verwend geraakt. Eerst waren ze blij dat we ons wisten te handhaven in de eredivisie. Nu willen ze meer. Maar ik vind het zelf al fantastisch dat Heracles erin slaagt om met een laag budget goed mee te draaien. Winnen van clubs als Zwolle, Heerenveen, Willem II, dat boeit mij veel meer. Het is leuk als je de play offs haalt, maar voor Europees voetbal hebben we de kwaliteit niet. Bovendien denk ik dat het de club alleen maar geld kost. Maar mocht het toch gebeuren, dan ga ik natuurlijk wel mee, al is het naar een uithoek ergens ver weg, dan moet mijn spaargeld er maar aan…’