‘Na een nederlaag slaap ik altijd heel slecht’

Tussen de dug-outs, waar de spelers uit de catacomben komen om het veld op te gaan, ligt sinds begin dit jaar het logo van Heracles in zwarte, witte en rode tegels. Een staaltje vakmanschap van Gertie Leushuis, stratenmaker en Heracles-supporter.

Het is niet het eerste logo dat Gertie heeft gelegd. Zo wordt de oprit bij zijn huis al jaren opgesierd door een imposant Heracles-logo en voorzag hij ook de toegang naar het voormalige supportershome van het logo. Hij heeft er naam mee gemaakt, het is een beetje zijn handelsmerk geworden. Diverse bedrijven en verenigingen lieten hun beeldmerk al door Gertie verwerken in een mozaïek van stenen. ‘Hartstikke leuk om te doen, het is eens wat anders dan de gewone klussen.’

Bij Heracles is hij trouwens nog niet klaar. Op het terrein voor het stadion gaat hij nog een ‘walk of fame’ aanleggen, waar in marmeren tegels de namen van illustere Heraclieden in worden gegraveerd.

Zwart-witte kip

Niet alleen vanwege zijn vakmanschap is Gertie wereldberoemd in Almelo. Hij is geboren met een lach op zijn gezicht en is vaak het middelpunt van een hoop lol en gezelligheid. Een gangmaker, feestbeest én altijd in voor een geintje. ‘Als jochie haalde ik al veel kattekwaad uit.’ Toen hij voor de militaire dienst met veel tegenzin in Zuidlaren zat, haalde hij zo veel streken uit dat de kapitein hem ten slotte maar als ‘niet geschikt voor het leger’ terug naar Almelo stuurde.

Aan de Bornsestraat liet hij zich ook niet onbetuigd. Een kettingslot om een toegangspoort, waardoor er niemand naar binnen kon, een zwart-witte kip die plotseling het veld op kwam: Gertie was nooit te beroerd om de boel af en toe op stelten te zetten.

Dat met die ketting leverde hem trouwens wel een stadionverbod op, maar dat deerde hem weinig. ‘Achter vak H, aan de stadskant, had je een slootje en een afrastering. Dat slootje, daar kon je zo overheen springen en in die afrastering hadden we ’s nachts een keer een gat geknipt, dus we kwamen toch wel binnen. Ach, aan de Bornsestraat kon van alles, je had toen nog geen camera’s en bewaking zoals nu…’

Barbecue voor derby

Achter al zijn fratsen gaat wel een hartstochtelijke supporter schuil. ‘Ik leef naar elke wedstrijd toe. En naarmate de wedstrijd dichterbij komt, word ik gespannener. Voor elke thuiswedstrijd verzamelt zich zo’n 15 man bij hem thuis, in de

Schelfhoutstraat, op steenworp afstand van het stadion, om ‘voor te drinken’. ‘Een biertje helpt me om wat van de spanning af te komen. Anders blijf ik maar heen en weer lopen.’ Voor elke derby tegen Twente is huize Leushuis helemaal een zoete inval. Dan organiseert Gertie altijd een barbecue, treedt er een artiest op en is er wel een mannetje of 150. Luid zingend gaat het vervolgens naar het stadion, soms met een bierkar of discobus. Na de wedstrijd gaat het feestje meestal verder, al zet een nederlaag wel een domper op Gertie’s gemoed. ‘Dan slaap ik altijd heel slecht, ik ga aan de wedstrijd terugdenken en lig maar te draaien.’

Hoe hij een wedstrijddag beleeft, was een paar jaar geleden ook op televisie te zien in het RTL-7 programma Voetbalsupporters. De hilarische uitzending leverde Gertie veel positieve reacties op en zelfs een opdracht om bij het huis van een Feyenoord-fan het logo van de Rotterdamse club te komen leggen.

Bloedfanatiek

De passie voor Heracles is Gertie met de paplepel ingegoten. ‘Mijn opa’s waren allebei gek van Heracles. Vooral van mijn moeders kant, de Hilbrinks, zaten er veel bij de club.’ Hij ging zelf ook voetballen, natuurlijk bij AVC Heracles, en schopte het tot het eerste elftal. ‘Ik speelde rechtsback en was bloedfanatiek. Ik kon het niet hebben als ze me voorbij kwamen.’ Hij speelde ook nog bij VABO (Voor Alle Boeren Ontspanning) aan de Maardijk, maar stopte na een beenbreuk op zijn 23e. Hij richtte zich op fitness en bodybuilding. Door zijn werk als stratemaker, waarmee hij op zijn 17e was begonnen, had hij sowieso al een imposant figuur. ‘Maar ik wilde al mijn spieren ontwikkelen.’ Nog altijd doet hij aan fitness en hardlopen om zijn lichaam in vorm te houden.

Opblaaspop

Gertie is inmiddels 49, maar de kwajongen in hem steekt nog geregeld de kop op. Een paar jaar geleden kostte een ‘geintje’ hem bijna een stadionverbod. Dat kwam zo. Als stratemaker verrichtte hij nogal eens klussen op het trainingscomplex van FC Twente in Hengelo. Als hij Theo Jansen tegen het lijf liep, staken de twee elkaar natuurlijk de gek aan. ‘Ik trok wel eens provocerend een Heracles-shirt aan. Theo zei toen dat als ik dat weer zou doen, ze mijn hele bus vol met Twente-stickers zouden plakken. Toen dat echt gebeurde, reageerde ik met een opblaaspop. We hadden er tatoeages opgezet en kreten als “Theo loves Heracles”. Toen ik ‘m in de wedstrijd tegen Twente tevoorschijn haalde kwamen er stewards op me af, waarop ik die pop doorgaf aan iemand uit het publiek en hij de hele tribune rond ging. Iedereen vond het prachtig, ook de fans van Twente klapten. Maar de week erop werd ik bij de commissie stadionverboden op het matje geroepen. Ze wilden me een stadionverbod van drie jaar opleggen. Ik wist niet wat ik hoorde, ik dacht eerst dat ze me de gek aanstaken. Ik ben in beroep gegaan. Bij de daarop volgende wedstrijd hadden supporters allemaal poppen meegenomen om te protesteren. Mooi vond ik dat. Uiteindelijk is die straf teruggedraaid naar een voorwaardelijk stadionverbod van een jaar. Het punt was dat ze vonden dat ik die pop aan de stewards had moeten afgeven, ik had me provocerend gedragen. Ach, ik houd van een beetje lol trappen, maar tegenwoordig mag je bijna niks meer. Als je een scheet laat heb je al een stadionverbod aan je broek.’

Sfeerfoto’s Gerrit Makkinga