Bertus ‘Bets’ Freese (1903 – 1959) leert voetballen op straat, in de Melkweg, samen met zijn oudere broers Jan en Gerrit.

Die spelen al in het eerste van Heracles als Bets in 1921 door trainer Horace Colclough naar de hoofdmacht wordt gehaald. Zo staan er enkele jaren drie Freeses bij Heracles in het veld. Bets is de meest getalenteerde en zal het ook het langst volhouden.

Ruim 15 jaar lang is hij een vaste waarde als midvoor en, in zijn nadagen, als centerhalf. Als spits maakt hij furore. Hij heeft een enorm schot in de benen, wat hem de bijnaam ‘kanon van het oosten’ oplevert. Naar verluidt heeft hij in één seizoen eens 49 keer gescoord. In 1927 schiet Freese Heracles in de beslissingswedstrijd tegen Sportclub Enschede met twee enorme pegels naar het eerste oostelijke kampioenschap, waarna de ploeg ook het eerste landskampioenschap zal binnenhalen.

Freese heeft een stevig postuur en weet van ‘forsch doorzetten’. Zo’n type stormram denkt bondscoach Glendenning in 1928 goed te kunnen gebruiken als het Nederlands Elftal het op de Olympische Spelen in Amsterdam tegen titelverdediger Uruguay moet opnemen. Mede door onderlinge onenigheid in Oranje, kan de Almeloër weinig potten breken. Net als die van Frits Schippers, zit de interlandcarrière van Freese er na één wedstrijd op, al wordt hij nog wel een paar keer opgeroepen. Zoals meer spelers in die tijd, verdient Freese de kost als sigarenmaker.

Later heeft hij een sigarenzaak in de Holtjesstraat, dat een geliefd trefpunt van supporters is. Elke vrijdag- en zaterdagavond ziet het er zwart van de mensen en blauw van de rook. Urenlang wordt er gepraat over de wedstrijd van zondag. En op maandagavond puilt de zaak weer uit, want dan wordt er nagepraat. Na zijn actieve loopbaan blijft Freese bij Heracles betrokken als elftalbegeleider en lid van de elftalcommissie.