Folkert Velten staat op zijn zestiende al in de spits bij Enter Vooruit. Elk seizoen is hij goed voor zo’n 25 goals.

De belangstelling van betaalde clubs wimpelt hij aanvankelijk af. In 1988, op zijn 24^e, maakt hij toch de overstap. Hij gaat voor een jaar naar Heracles.

In de voorbereiding doet hij meteen van zich spreken. In het oefenpotje bij Den Ham maakt hij zeven goals. Tegen het Real Madrid van Leo Beenhakker, dat in Twente zijn trainingskamp heeft opgeslagen, scoort hij met een prachtige volley. De varkenskoppenpeller uit Enter kan veel meer dan menigeen dacht. Ook in de competitie toont hij van meet af aan zijn fenomenale Torinstinct. Heracles breekt snel zijn contract open.

Velten is een lepe killer. Soms zie je hem een uur niet en dan plotseling slaat hij toe. Hij oogt wat lui en sjokt over het veld. Van snelheid moet hij het niet hebben, wel van spelinzicht en balvastheid. Hij is niet van de bal af te zetten en dus een ideaal aanspeelpunt.

Velten scoort altijd behalve op zondag. Hij weigert principieel op de dag des Heren een bal aan te raken. Vandaar dat Heracles sinds 1988 op zaterdagavond speelt. Eigenwijs is hij ook. Hij gaat zijn eigen gang, rookt in de rust zijn sjaggie en laat zich aan trainers weinig gelegen liggen.

In december 1997 loopt hij een zware blessure op. Kuitbeen gebroken, scheenbeen verbrijzeld. Na een jaar komt hij terug, maar het lichaam wil niet meer. In 1999 stopt hij definitief, met pijn in het hart.

In 264 wedstrijden voor Heracles kwam Velten tot 156 goals.