‘Van discjockey in Lloret de Mar

naar stadionspeaker in Almelo’

Gerard Kruizinga

In 2003 nam Gerard Kruizinga als stadionspeaker de microfoon over van de legendarische Leny Huizinga. Leny had het bijna 40 jaar lang gedaan, vanaf 1964. Hele generaties Heracles-fans waren opgegroeid met haar warme, vertrouwde stemgeluid. Het was dus even wennen voor de supporters om een mannenstem te horen. Kritisch waren ze natuurlijk ook. Als Gerard in zijn begintijd een verspreking maakte, werd hem dat wel eens fijntjes onder de neus gewreven op de clubsite, die destijds nog een gastenboek kende. ‘Doe mij Leny maar weer’, werd er soms schamper aan toegevoegd. Maar inmiddels hanteert Gerard de microfoon alweer twaalf jaar en zijn we met hem net zo vertrouwd als ooit met Leny. Er zijn ook al tal van jonge supporters opgegroeid met zijn stemgeluid. Zijn handelsmerk is vooral het enthousiasme waarmee hij de opstellingen voorleest, wissels bekendmaakt en de namen van de doelpuntenmakers het stadion in schalt. Dit laatste doet hij sinds 2005 door alleen de voornaam te noemen, waarop het publiek dan massaal de achternaam schreeuwt. ‘Sota Hirayama was de eerste bij wie ik dat deed. Het publiek pikte het meteen op, dat vond ik wel een kick.’

Wedstrijdvideo’s voor Verbeek

Een onbekende bij de club was Gerard niet toen hij in 2003 als speaker begon. Sinds 1996 zat hij op de tribune, nadat hij voor zijn zoon en zichzelf een seizoenskaart had gekocht. ‘Heracles had toen een actie, die kaart kostte maar iets van 40 gulden. Je kreeg er een handdoek bij, die heb ik nog. Ik had niet eens het idee om naar elke wedstrijd te gaan, maar we vonden het zo leuk dat we al gauw geen wedstrijd oversloegen.’ Op een verjaardagsfeestje, in 2001, hoorde hij dat Heracles mensen zocht die video-opnames van wedstrijden konden maken. De nieuwe trainer, Gertjan Verbeek, wilde deze gebruiken voor analyses. Een nieuwtje, zoals Verbeek wel meer nieuwtjes bij Heracles introduceerde. Gerard had er wel oren naar. Twee seizoenen lang verzorgde hij de video’s voor Verbeek.

‘Willem Drie gaat wisselen’

Toen Leny in 2003 aangaf dat ze ermee ging stoppen, wilde Gerard het wel eens proberen. ‘Per slot van rekening was ik vroeger diskjockey geweest, dus het lag wel in mijn straatje.’ Als tiener was hij al begonnen met plaatjes draaien. Geboren in Zelhem, onder de rook van Doetinchem, stond hij in tal van discotheken in de Achterhoek. ‘Een diskjockey praatte de plaatjes toen nog aan elkaar, heel wat anders dan nu.’ Hij stond zelfs een keer een hele zomer lang in de Spaanse badplaats Lloret de Mar. ‘Ik ging ernaartoe met een van de eerste buspendels. Maar ik had weinig   geld op zak, dus ik ging discotheken langs om te vragen of ik daar kon draaien. Zo kwam ik terecht in Moef Ga Ga, die tent bestaat nog steeds.’ Zijn vuurdoop als speaker beleefde hij met de jubileumwedstrijd bij het 100-jarig bestaan, tegen Willem II. ‘Er werd op zeker moment zo druk gewisseld, dat er drie Willem II spelers tegelijk bij de zijlijn stonden om in te vallen. Toen riep ik in de hectiek om dat ‘Willem Drie’ ging wisselen… Nou, dat heb ik na de wedstrijd moeten horen.’

Gezonde spanning

Gerard vervult zijn speakersfunctie met enorm veel plezier. ‘Als ik ’s ochtends op een wedstrijddag opsta, heb ik er al zin in. Een gezonde spanning, zeg maar. Ik hou van de sfeer, de ambiance.’ Zo’n anderhalf uur voor de wedstrijd is hij in het stadion. ‘Eerst neem ik op het terras voor de skyboxen een kop koffie en een sigaartje, dat is mijn vaste ritueel.’ Zijn voorpraatje heeft hij thuis voorbereid en uitgeschreven. Om zich niet te vergissen in de spelers van de tegenpartij, noteert hij wat kenmerken van spelers, zoals de kleur schoenen, iets over iemands postuur of iets anders opvallends. Bij twijfel over de uitspraak van moeilijke namen raadpleegt hij iemand van de tegenstander en noteert hij de naam fonetisch. Sinds een seizoen of drie staat hij voor de wedstrijd vanaf het veld aan te kondigen. ‘Dan ben je meer zichtbaar en heb je meer contact met het publiek.’ Tijdens de wedstrijd, in de cabine op de tribune, is het een kwestie van ‘continu alert blijven’ op wat er op het veld gebeurt. ‘Dat is iets wat nog wel eens onderschat wordt, denk ik.’

Brasil…

Als speaker zorgt Gerard ook voor de muziekkeuze, een taak die hem als oud-dj op het lijf is geschreven. Dat zijn roots in de jaren 60 en 70 liggen, blijkt uit de tune die te horen is als hij de opstellingen bekendmaakt: Time is tight uit 1968 van Booker T. & the MG’s. ‘Met dat nummer begon ik vroeger ook mijn avonden als dj.’ Ook speurt hij naar muziek om als jingle af te spelen bij doelpunten van Heracles. ‘Brasil’ werd door iedereen meegezongen als Everton weer eens had gescoord. De reclametune van postorderbedrijf Overtoom – ‘Tuut tuut, dat is snel’ – deed het goed als Willie Overtoom een doelpunt had gemaakt. Gerard krijgt ook ideeën aangereikt van zijn collega’s in ‘de omroepcabine’, de mannen die de techniek, de lichtkrant en de tussenstanden verzorgen. ‘Vorig jaar hadden we voor Kangaskolkka een soort van Fins kozakkenlied gevonden, maar ja, die kwam niet aan spelen toe… Bij buitenlandse spelers is het makkelijker om een speciaal muziekje te vinden dan bij Nederlandse. Daarom had ik graag dat ze bij Heracles eens een Oostenrijker aan zouden trekken… Misschien dat we bij Linssen iets van Rowwen Hèze kunnen draaien, die komen ook uit de buurt van Venlo…’

Bekerfinale

Hoewel sportief een tegenvaller, was de bekerfinale in 2012 een hoogtepunt voor Gerard als speaker. ‘Ik deed het samen met Arie Willems, speaker van PSV. ’s Middags voor de wedstrijd hebben we het geluid getest en daarna een rondje om het stadion gemaakt. Fantastisch, die sfeer, vooral bij de Heracles-supporters. Als speakers stonden we achter de goal, vlak voor de twee ringen met Heracles-supporters. Een geweldige belevenis. Alleen jammer dat ik niet verder ben gekomen dan het aankondigen van de opstelling van Heracles, want we scoorden niet. Maar het was wel heel imposant.’

Positief imago

Reacties op zijn speaker-rol krijgt Gerard van diverse kanten. Als coördinator voor de opleidingen schoonheidsverzorging en wellness op het ROC, moet hij vaak naar bijeenkomsten in het land. ‘Ik word daar geregeld  aangesproken op mijn werk als speaker. Dan zeggen ze wel eens, “je ging weer lekker tekeer zondag in Langs de Lijn”. Ik merk ook dat veel mensen buiten Almelo Heracles een sympathieke club vinden. We hebben een heel positief imago. Heracles zorgt voor goeie pr voor Almelo, daar ben ik van overtuigd. Almelo, dat is Herman Finkers, Ilse de Lange en Heracles. Die drie zijn de iconen van de stad.’